کلبه’ من

در کلبه’ من رونق اگر نیست صفا هست، آنجا که صفا هست درآن نورخدا هست

                          یادت می آید که گفته بودی بی وفا نمیشی

                           گفته بودی تا زنده ای از من جدا نمیشی

غصه نخور دنیای ما سمبل بی وفایی            هرچی من وتو می کشیم تقصیر آشنایی

                           اکنون در آغاز محبت گر پشیمانی بگو با من

                         که من هم دل ز مهرت بر کنم تا فرصتی دارم

من دررفاقت را به رفیقان بی وفا بستم          خلق را روزگارعوض کرده من همان که بودم هستم

                          دیدی آخرش نموندی من و تا جنون کشوندی

                          دلی که دادم به دستت آخرش زدی شکوندی

کاش قلبها آنقدر خالص وبی ریا بودند که دعاها قبل از پایین آمدن دستها از آسمان مستجاب می شد 

                   نامت را بر لبم , یادت را بر قلبم , فکرت را درذهنم 

            غمت را دراشکم وزمزمه هایت را درگوشم همیشه وهمیشه

                                              جاودانه خواهم داشت

نوشته شده در سه‌شنبه ٧ آذر ۱۳۸٥ساعت ٢:۱٥ ‎ق.ظ توسط مسعود نظرات () |

Design By : Mihantheme

-->

بیست تولز